Hoezo, mijn hond moet niet kunnen stilzitten voor een fotoshoot?

Die vraag staat zonder twijfel in de top 3 van mijn FAQ's. 🙈 En ik snap dat hélemaal. Hier lopen thuis ook twee zéér energieke kleppers rond van wie de rem nu en dan wat hapert.

Op de socials lijkt het misschien alsof elke hond hier een hele shoot lang perfect het commando 'blijf' uitzit. Alsof ze zich braafjes parkeren op exact die vierkante meters recht voor mijn lens. Maar: don't let Instagram fool you. 😂 De meeste honden hebben geen 'zittend gat', zoals wij hier in de Kempen zeggen. Dat is ook hélemaal niet nodig.

Wat je op Instagram ziet versus wat er écht gebeurt

Ik begrijp je bezorgdheid. Als je door mijn Instagramfeed of website scrolt, zie je relaxte blikken, expressieve snoeten, honden die recht in de lens kijken alsof ze auditie doen voor Belgium’s Next Dog Model. (Geen idee of dat een ding is trouwens, haha)

En dan kijk je naar je eigen hond, die op dit moment mogelijks de kussens van de zetel aan het herbouwen is, een put aan ‘t graven is, of ineens een potentiële inbreker hoort in de tuin drie straten verder. Dus je denkt: “ja, dat gaat hier nooit lukken.”

Maar wat je op Instagram niet ziet? De hond die éérst de hele studio afgaat met z'n neus alsof hij Cluedo wil winnen. De hond die achter het speeltje duikt, er in één beweging over tuimelt, het toch te pakken krijgt en er dan mee gaat lopen. De hond die drie keer rond mijn benen cirkelt en dan beslist dat hij eigenlijk gewoon nààst mij wil liggen in plaats van voor mij.

Dat is allemaal super normaal en hélemaal oké voor mij.

Want de foto's waar jij straks uren naar kan blijven kijken? Die komen niet uit een moment waarop je hond braaf of geforceerd stil zit. Die komen uit dat ene moment waarop hij de lekkerste koekjes ruikt, iets verrassend hoort en zijn kop scheef trekt. Waarop hij mij aankijkt alsof ik van een andere planeet kom. Waarop hij in al zijn enthousiasme bijna zijn eigen staart achterna jaagt.

Oké maar concreet: wat als mijn hond niet stilzit?

Dan fotografeer ik een hond die niet stilzit. Voila, zo simpel is het dus écht. 

Als jouw hond beweegt, maak ik foto's van een hond in beweging. Als hij achter het speeltje duikt, pak ik dat moment. Als hij snuffelt, fotografeer ik die nieuwsgierige snuit. Als hij rondjes loopt (en dat doen ze) dan wacht ik. En op het moment dat hij even stopt, omhoog kijkt, even iets hoort: klik.

Laat ons zeggen dat mijn timing belangrijker is dan het zittend gat van jouw hond. Een foto is letterlijk een fractie van een seconde. En ‘t is mijn job om die te pakken. :)

Ik werk niet met een lijst van poses die ik wil afwerken. Ik werk met wat er is. En wat er altijd is? Expressie. Energie. Karakter. Precies die dingen die jij bedoelt als je zegt "zo ken ik hem."

De foto's die hondenbaasjes achteraf niet kunnen loslaten zijn zelden de foto's waarop de hond braaf zit te poseren. Het zijn de foto's van dat ene gekke moment. Die scheefgedraaide kop. Die blik van "wat is dit hier allemaal." Die tong die net iets te ver uithangt. Dát zijn de foto’s die drie jaar later nog steeds op je bureau staan.

En die krijg je alleen van een hond die zichzelf mag zijn.

Je hond mag hond zijn: en dat is geen toeval

Ik zeg het vaak: je hond mag hier gewoon hond zijn. En nee, dat is geen verkoopspraatje of marketingzin. Het is wel iets waar ik heilig van overtuigd ben.

Ik pas de shoot aan aan je hond en niet je hond aan de shoot. Geen vaste poses, geen druk, geen script. Ik observeer, ik voel aan, en ik reageer op wat er is. Ja, het zou soms makkelijker zijn om een hond in een positie te zetten en op mijn knop te klikken. Maar je hond is geen standbeeld, geen stilleven. Gelukkig maar. 

Shoot na shoot zoek ik naar de dingen die jouw hond maken wie ie is. En de momenten die zo ontstaan? Die zijn het waard. Die zijn écht.

Dat is ook één van de redenen waarom ik kies voor korte shoots. Niet omdat ik meerdere honden wil op een dag voor mijn lens wil, maar omdat een hond na twintig minuten genoeg heeft van de focus en de prikkels. Kort en krachtig werkt. Voor de hond, en voor de foto's.

Hoog tijd om dat zélf te komen ondervinden? 

Ja, je hond mag hier bewegen. Héél graag zelfs. Dat zorgt voor dynamiek, voor wat schwung, voor een hond die gewoon hond mag zijn. :) 

Benieuwd om te ontdekken wat dat geeft met jouw klepper? 

Wait no more en boek je POPPUP-shoot >>>

Volgende
Volgende

Koekjes, piepers en geduld: wat er écht gebeurt tijdens een shoot